جام صبوح
صلی الله علیک یا حسن بن علی ایها المجتبی ( علیه السلام) 
قالب وبلاگ


قیام امام حسین براى اصلاح در میان امت اسلام بود و براى آن بزرگوار مهم نبود که چه نتیجه اى مى گیرد. اگر پیروز مى شد و حکومت را اسلامى مى کرد خوب بود و اگر با شهادت خویش و یاران خود و اسارت خاندان خود چهره باطل و حاکمان غاصب را بیش از پیش رسوا مى سازد حرکت ایشان سزاوار بود.


 پس قیام حضرت نه براى حکومت و نه براى شهادت بلکه براى اجراى عدالت در راستاى عبودیت خدا و آزادى از غیر خدا در جامعه بود. به عبارت دیگر آن چه براى امام حسین (ع) اصل اساسى بود امر به معروف و نهى از منکر بود اما در این باره نخست باید معروف و منکر را خوب باز شناسیم و اساسا معروف و منکرى را که حضرت خود را ملزم و مکلف به امر به آن و نهى از آن مى داند چیست؟
نوع معروف ترک شده و نوع منکر انجام شده تعیین کنندة امر و نهى واجب و یا مستحب است که انسان مکلف به انجام و اداى آن است. این که امام حسین (ع) انگیزة خویش را در قیام، انجام این تکلیف مهم و بزرگ معرفى و اعلان مى کند دلیل بر اهمیت آن است. امام در وصیت نامه و سخنرانى خویش فرمودند: «أرید ان آمر بالمعروف و انهى عن المنکر و اسیر بسیره جدى و ابى على بن ابى طالب مى خواهم امر به معروف و نهى از منکر کنم و طبق سیره و روش جدم و پدرم على بن ابى طالب رفتار کنم» و نیز فرمودند: «اللهم انک تعلم انه ما کان منا تنافسا فى سلطان و لا التماسا من فضول الحطام و لکن لنرد المعالم من دینک و نظهر الاصلاح فى بلادک قیام ما به خاطر دنیا نبود بلکه هدف ما این بود که نشانه هاى دینت را به جاى خود برگردانیم و سرزمین تو را اصلاح کنیم«(1)
فرمایشات دیگرى از حضرت وجود دارد که بیانگر حساسیت و اهمیت موضوع معروف ها و منکرها است. اجراى سیره و سنت پیامبر (ص) و على (ع)، معروفى ترک شده بود و امام براى امر به آن قیام کرد تا آن را احیا کند. سنت پیامبر (ص) و سیره على (ع) یعنى روح تعالیم دینى و آموزه هاى تعالى بخش اسلام که انجام و اجراى آن ضامن عدالت، مساوات، برابرى و تحکیم روابط برادرانه در جامعه اسلامى بود. به دلیل انحرافات زیادى که در عرصه هاى گوناگون دینى، اخلاقى، سیاسى و اجتماعى رخ داده بود، از اسلام جز نامى و از مسلمانى جز اسمى باقى نمانده بود. امویان که سردمداران و صحنه گردانان انحرافات اعتقادى، سیاسى و اجتماعى بودند بر اریکه قدرت تکیه زده و گستاخانه منکر وحى و رسالت بودند و این شعر یزید گواه آن است: لعبت هاشم بالملک لاخبر جاء و لا وحى نزل (مقصود این است که: بنى هاشم با ملک و پادشاهى بازى کرد و همه دعوى پیامبرى براى سلطنت بود و الا نه خبرى در کار است و نه وحى نازل شده است).
براى آگاهى بیشتر به کتاب هایى که در باره قیام امام حسین (ع) نوشته شده، و به بحث هاى تحلیلى پرداخته اند، مراجعه شود. مانند: مطهرى، مرتضى؛ حماسه حسینى (ع).- قم: صدرا، چ 1367، 7 ش.
گرچه مقصود حضرت کاملًا روشن است ولى جهت توضیح گفتنى است که خداوند معیارها و برنامه‏هایى را جهت امور فردى و اجتماعى مردم بیان فرموده که از جمله آنها موضوع زمامدارى و صلاحیت پیشوایان است و درصورت مخدوش شدن آن، تمامى جامعه آسیب خواهد دید.
قیام امام حسین (ع) در قدم اول براى اصلاح حکومت و دگرگون ساختن آن بود که بالاترین مرتبه امر به معروف است و نیز بازداشتن آنان از مفاسد که بالاترین مصداق نهى از منکر است.
البته آن چه گفته شد منافات با علم غیب امام حسین (ع) به فرجام شهادت خود و یارانش ندارد چرا که امامان (ع) بنا بر وظیفه و تکلیف ظاهرى خود عمل مى کردند.
ناگفته نماند جهت احیاى دین و دستیابى به هدف برتر با علم به شهادت و اسارت، حرکت و قیام سزاوار است و نمادى از آمیختگى «عقل و عشق» است که ویژه اولیاى خداوند است و این حقیقت را امام حسین (ع) در پاسخ به برادرش محمد حنفیه قبل از بیرون آمدن از مکه بیان مى فرماید: «آتانى رسول الله (ص) و قال یا حسین اخرج فان الله تعالى شاء
ان یراک قتیلا و قد شاء ان یراهن سبایا» در عالم رؤیا پیامبر (ص) آمد و فرمود: اى حسین حرکت کن همانا خداوند خواسته که تو را کشته شده ببیند و خداوند خواسته که خاندان تو را اسیر ببیند.(2)

 

پی نوشتها:

 

(1)) تحف العقول، ص 242)
(2)) سید بن طاووس، لهوف، ص 65- نجمى، محمد صادق، سخنان حسین بن على) ع (از مدینه تا کربلا، ص 64).

[ سه‌شنبه ٢٧ اسفند ۱۳۸٧ ] [ ٧:۳٢ ‎ب.ظ ] [ مهدی حسینعلی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

مجموعه ای از پرسشهایی که همیشه در ذهنم بوده و وقت زیادی را برای پیدا کردن آنها صرف کردم و اکنون بدون اتلاف وقت در اختیار شماست .
موضوعات وب
امکانات وب
...... .....