جام صبوح
صلی الله علیک یا حسن بن علی ایها المجتبی ( علیه السلام) 
قالب وبلاگ

حمد و ستایش خداوند

دعای چهل و چهارم صحیفه سجادیه -که دعای ورودی ماه رمضان است- و دعای چهل و پنجم که دعای وداع ماه رمضان، از دعاهای با ارزش و گران‌قدری هستند که برای آشنایی با فضایل این ماه و وظایفی که داریم خوب است آنها را مرور کنیم. دعای اول بیشتر در باب ماه رمضان و وظایف و تکالیفی است که انسان در این ماه دارد و دعای دوم هم عمدتاً اشاره‌ای به فضایل ماه دارد و بهره‌هایی که افراد از این ماه برده‌اند و تکلیف آنهایی که از این ماه محروم شدند و نتوانستند بهره ببرند.

دعای اول -که نسبتاً مفصل است- اینگونه شروع می‌شود

 «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی هَدَانَا لِحَمْدِهِ، وَ جَعَلَنَا مِنْ أَهْلِهِ»

سپاس خدای را که ما را به حمد خودش هدایت کرد و ما را از اهل حمد قرار داد که حامد خدا باشیم، نتیجه‌اش چیست؟

«لِنَکُونَ لِإِحْسَانِهِ مِنَ الشَّاکِرِینَ»

 تا از این حمد به مقام شکر از احسان برسیم.

 «وَ لِیَجْزِیَنَا عَلَى ذَلِکَ جَزَاءَ الْمُحْسِنِینَ»

و در نتیجه پاداش محسنین را به دست بیاوریم، از حمد به شکر و سپس به احسان برسیم.

پس بنابراین ابتدائاً خدا را حمد کردیم به اینکه ما را اهل حمد قرار داد و حمد کردیم به اعطای دین و مسیر هدایت به راه‌های احسان خودش. در اینجا حمد خاصی دارد برای احسان خاص خدا؛

 «و‍َ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَ مِنْ تِلْکَ السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضَانَ»

خدا را ستایش می‌کنم بر اینکه یکی از آن سبل را ماه خودش قرار داد.گویی که یک حمد اختصاصی دارد که غیر از حمدهای گذشته است.

معرفی ماه رمضان

سپس حضرت این ماه را معرفی می‌کنند؛

 «شَهْرَ الصِّیَامِ، وَ شَهْرَ الْإِسْلَامِ، وَ شَهْرَ الطَّهُورِ، وَ شَهْرَ التَّمْحِیصِ، وَ شَهْرَ الْقِیَامِ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ، هُدىً لِلنَّاسِ، وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقان»

«ماه روزه، ماه اسلام، ماه پاکیزگی، ماه تصفیه و رهایی از آلودگی ها،که در آن قرآن نازل شده، قرآنى که راهنماى مردم است و نشانه آشکار هدایت است و تمیز دهنده حق از باطل است.»

«صیام»، «اسلام»، «طهور» و «تمحیص» و «قیام»، خصوصیاتی است که در این ماه انسان می‌تواند به آنها راه پیدا کند، می‌تواند به مقام صائمین برسد. این صوم هم درجاتی دارد، از صوم از مفطرات و محرّمات است تا صومی که گفتند مخصوص أخصّ خواص است که امساک قلب عن ما سوی الله است.

 ماه رمضان ماهی است که انسان می‌تواند به این مقامات برسد، همیشه این شرایط مهیّا نیست.

طبق نقلی که از نبی اکرم (صلی الله علیه وآله) شده است، ایشان فرمودند که شهری است که در آن دعوت به ضیافت الهی شدید و ابواب جهنم به روی شما بسته است، درهای بهشت باز است و شیاطین در این ماه در غُل و زنجیرند.

 أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عُلْوَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص یُقْبِلُ بِوَجْهِهِ إِلَى النَّاسِ فَیَقُولُ یَا مَعْشَرَ النَّاسِ إِذَا طَلَعَ هِلَالُ شَهْرِ رَمَضَانَ غُلَّتْ مَرَدَةُ الشَّیَاطِینِ وَ فُتِحَتْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ أَبْوَابُ الْجِنَانِ وَ أَبْوَابُ الرَّحْمَةِ وَ غُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ وَ اسْتُجِیبَ الدُّعَاءُ وَ کَانَ لِلَّهِ فِیهِ عِنْدَ کُلِّ فِطْرٍ عُتَقَاءُ یُعْتِقُهُمُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ وَ یُنَادِی مُنَادٍ کُلَّ لَیْلَةٍ هَلْ مِنْ سَائِلٍ هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ اللَّهُمَّ أَعْطِ کُلَّ مُنْفِقٍ خَلَفاً وَ أَعْطِ کُلَّ مُمْسِکٍ تَلَفاً حَتَّى إِذَا طَلَعَ هِلَالُ شَوَّالٍ نُودِیَ الْمُؤْمِنُونَ أَنِ اغْدُوا إِلَى جَوَائِزِکُمْ فَهُوَ یَوْمُ الْجَائِزَةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع أَمَا وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ مَا هِیَ بِجَائِزَةِ الدَّنَانِیرِ وَ لَا الدَّرَاهِم‏ (الکافی، ج‏4، باب فضل شهر رمضان، ص:65)

اینها حقایقی است که برای آنهایی که اهل مشاهده‌ی ملکوت عالم هستند قابل شهود است و برای ما چون حضرت فرمودند قطعی است. راه‌هایی که به سوی جهنم ختم می‌شود در این ماه مسدود است، از درب بسته باید وارد جهنم شد! در مقابل راه‌های رحمت الهی به سوی انسان باز است. شیاطین که دعوت به جهنم می‌کنند و مانع ورود انسان به رضوان و بهشت و مقامات معنوی هستند، در غُل و زنجیرند.

محمد جواد انصاری همدانی فرزند ملا فتحعلی همدانی در سال ۱۲۸۱ هجری شمسی در شهر همدان و در خانواده‌ای مذهبی چشم به جهان گشود. او از علماء دینی نامدار معاصر ایران است. در سن 7 یا 8 سالگی تحصیلات حوزوی خود را درهمان شهر آغاز نمود تا اینکه در سنین جوانی به درجه اجتهاد رسیدند. در همان ایام بود که بارقه ای الهی نصیبشان گشته و در سلک عارفان درآمدند و عمر خویش را به تربیت جمعی از افراد گذراندن تا سرانجام به سال 1339 شمسی به دیار باقی شتافتند و در قبرستان علی بن جعفر قم به خاک سپرده شدند.

در احوالات ایشان نقل شده است که وقت مغرب فرموده بود بلند شوید اذان بگویید، به او گفتند هنوز مغرب نشده است، فرموده بود: مگر نمی‌بینید ملائکه روز دارند می‌روند و ملائکه‌ی شب فرود می‌آیند. آنهایی که اهل ملکوتند هم عوالم ملکوت را می‌توانند ببینند و هم ملائکه را.

بنابراین اینگونه نیست که در همه‌ی ماه‌ها این زمینه‌ها وجود داشته باشد، ماه ضیافت است و انسان می‌تواند در این ضیافت به صیام و اسلام برسد، که   «إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ »( آل‏عمران: 19) شاید مقام اسلام، همان مقام تسلیم در مقابل خدای متعال و نبیّ مکرم و اهلبیت (علیهم السلام) است. شهر الاسلام است.

 شهر الطهور و شهر التمحیص است؛ شهری است که انسان می‌تواند از همه‌ی رذالت‌ها و‌آلودگی‌هایی که در وجودش است، پاک شود. در منزل، حمام یک مکان مخصوصی است که برای تطهیر در نظر گرفته شده است، مکان و وسائل برای شست‌وشو آماده است، همین کار در نقاط دیگر بسیار سخت انجام می‌گیرد، اینطور نیست که همه‌ جا حمام باشد، این ماه هم ماه طهور است، شرایط باطنی و ملکوتی عالم در این ماه برای پاک شدن و طهارت انسان کاملاً آماده است.

البته ممکن است انسان از این ظرفیت ها استفاده نکند؛ بزرگی فرمود: ما بچه‌ بودیم با کودکان هم سن اقوام می‌رفتیم حمام -خزینه‌ی قدیم- سه چهار ساعت در حمام می‌ماندیم ولی بازی می کردیم وکشتی می‌گرفتیم، وقتی از حمام بیرون می‌آمدیم، تازه چرک‌هایمان خیس شده بود! یک دست کتک می‌خوردیم که چرا حمام رفتید؟! شهر الطهور گاهی اینگونه است و آدم استفاده نمی‌کند، وقتی بیرون می‌آید تازه چرک‌هایش خیس خورده است. ولی اگر بخواهد می تواند همه‌ی رذالت‌های روحی خودش را در این ماه تطهیر کند، ملکات و مراتب مختلف وجودی نفسش همه تطهیر و پاک بشوند.

شهر خالص شدن است؛ خیلی‌از ناخالصی‌های انسان بر خودش هم پوشیده است، این ناخالصی‌ها را در این ماه می‌شود پاک کرد. خدای متعال در ضمن بحث از جنگ احد و شکست‌هایی که به حسب ظاهر برای مسلمان‌ها پیش آمده، می‌فرماید:

 «لِیَبْتَلِیَ اللَّهُ ما فی‏ صُدُورِکُمْ وَ لِیُمَحِّصَ ما فی‏ قُلُوبِکُم‏» آل‏عمران/ 154

«براى این است که خداوند، آنچه در سینه‏هایتان پنهان دارید، بیازماید؛ و آنچه را در دلهاى شما(از ایمان) است، خالص گرداند»

 این جنگ های سنگین برای این است که آنچه در قلب شماست، تمحیص شود. انسان در آن فشارهای سنگین است که می‌تواند پاک بشود و تعلقاتی را که نسبت به اغیار دارد، رها کند. شهر رمضان یک چنین شهری است، مثل کوره‌ی جنگ که انسان می‌تواند در آن تمحیص بشود، اینجا هم همینطور است.

 طلا ممکن است آلایش‌ها و ناخالصی‌هایی داشته باشد که باید در کوره و در دمای بالا، این ناخالصی‌ها را از خودش رها کند. در آن وضعیت است طلای خالص باقی می‌ماند و بقیه تعلقات کنده می‌شود. گاهی ناخالصی‌های وجود انسان تعلق زیادی به روح انسان دارد مانند جاذبه‌ طلا و مس که در درجه‌ی خاصی از حرارت کوره رها می‌شود. ولی در شرایط عادی نمی شود. درون این ماه یک چنین شرایطی آماده است و انسان می‌تواند تمحیص شود، همیشه موقعیت برای تمحیص شدن آماده نیست.

شهر القیام است؛ ظاهرش این است که آدم می‌تواند در این ماه شب زنده‌داری کند، ولی شاید بیش از این باشد؛ انسان در این ماه است که می‌تواند به قیام لله برسد. یعنی انسان برای خدا به مرحله‌ی قیام الهی برسد. اینکه انسان همه‌ حیاتش قیام لله باشد، کار آسانی نیست و در این ماه ممکن است.

شهری است که انسان می تواند از هدایت و بیّنات قرآن برخوردار شود.

همیشه اینگونه نیست که مثل ماه رمضان، قرآن به انسان بهره و بار بدهد، چون خواندن ها و بهره‌مندی‌ها متفاوت است.

 

«فَأَبَانَ فَضِیلَتَهُ عَلَى سَائِرِ الشُّهُورِ»

برترى آن را بر دیگر ماهها آشکار ساخت

 

 خدای متعال فضیلت این شهر را پنهان نکرد. این هم جزء نعم الهی است، اگر می‌فرمود همانطور که شب قدر را مخفی کردم، ماه رمضان هم یک ماهی است که خودتان بروید پیدا کنید، کار مشکل می‌شد، در این‌صورت انسان اگر می‌خواست به برکات این ماه برسد، باید همه‌ی سال را مراقبه می کرد، ولی الآن خدای متعال این ماه را معیّن کرده است؛

 

«بِمَا جَعَلَ لَهُ مِنَ الْحُرُمَاتِ الْمَوْفُورَةِ، وَ الْفَضَائِلِ الْمَشْهُورَةِ»

خدا محرماتی برای این ماه قرار داد، آن محرمات چیست؟

 

 

«فَحَرَّمَ فِیهِ مَا أَحَلَّ فِی غَیْرِهِ إِعْظَاماً، وَ حَجَرَ فِیهِ الْمَطَاعِمَ وَ الْمَشَارِبَ إِکْرَاماً»

براى بزرگداشت آن، هر چیز را که در دیگر ماهها حلال داشته بود، در این ماه حرام کرد. برای گرامیداشت آن، هر خوردنى و آشامیدنى را ممنوع داشت

«وَ جَعَلَ لَهُ وَقْتاً بَیِّناً» آن را معیّن کرده و جابجا نمی‌شود،

 «لَا یُجِیزُ- جَلَّ وَ عَزَّ- أَنْ یُقَدَّمَ قَبْلَهُ، وَ لَا یَقْبَلُ أَنْ یُؤَخَّرَ عَنْهُ»

اجازه ندهد پیش انداخته شود و نپذیرد که به تأخیر افتد

 

 

 

نعمت شب قدر

علاوه بر این ها نعمتی در این ماه هست -که در بسیاری از روایت ها و دعاهای ماه رمضان تأکید شده- و آن این است که:

 «ثُمَّ فَضَّلَ لَیْلَةً وَاحِدَةً مِنْ لَیَالِیهِ عَلَى لَیَالِی أَلْفِ شَهْرٍ»،

 یک شب این ماه از شب‌های هزار ماه برتر است.

این یک گنج عظیم بی‌حد و اندزه‌ای است که خدای متعال در این ماه قرار داده است و انسان باید تلاش کند که این گنج را به دست بیاورد. اگر به دست آورد، تدارک همه‌ی کاستی‌های عمر انسان می‌شود و اگر به دست نیاورد، در این عمر معمولی هفتاد- هشتاد ساله انسان خیلی کاری نمی‌شود کرد.

 

بر اساس بعضی روایات، شب قدر نعمتی است که خدای متعال در مقابل عمر طولانی‌ای که به امم سابق داده، به امت نبی اکرم (صلی الله علیه وآله) عطا کرده است. در روایات ذیل سوره‌ی قدر دو شأن نزول برای این سوره آمده است -و هر دو هم ممکن است درست باشد و تنافی‌ای با هم ندارند- اول اینکه حضرت در خواب دیدند که بنی تمیم و بنی امیه از منبر حضرت بالا رفتند و مردم را به قهقرا برمی‌گردانند. حضرت (ص) محزون شدند که جبرئیل آمد و گفت یا رسول الله چه شده؟ فرمود من چنین خوابی دیدم، عرض کرد من مطلع نیستم باید بروم از خدای متعال سوال کنم، برگشت و سوره‌ی قدر و یک آیه را آورد که ما در مقابل این دولت طولانی‌ای که به آنها دادیم و مردم را به قهقرا برمی‌گردانند به تو شب قدر دادیم که شب قدر تو از این دولت کارگشاتر است. درست است اینها به عقب برمی‌گردانند ولی شب قدر تو همه‌ی آنها را جبران می‌کند.

 

در آیات دیگر دارد:

 «وَ إِذْ قُلْنا لَکَ إِنَّ رَبَّکَ أَحاطَ بِالنَّاسِ وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْیَا الَّتی‏ أَرَیْناکَ إِلاَّ فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِی الْقُرْآن» الإسراء:60

«(به یاد آور) زمانى را که به تو گفتیم: «پروردگارت احاطه کامل به مردم دارد؛ (و از وضعشان کاملاً آگاه است.) و ما آن رؤیایى را که به تو نشان دادیم، فقط براى آزمایش مردم بود؛ همچنین شجره ملعونه‏ (درخت نفرین شده)»

 ما گفتیم، پروردگارت محیط به مردم است، آنها نمی‌توانند از ملک و حکومت خدا بیرون بروند، خدا احاطه دارد، پس حکمت این شجره ملعونه چیست؟ این فتنه‌ی الهی است! کوره‌ای است که باید مردم در این کوره بروند که یک عده خالص بیرون بیایند و یک عده جدا بشوند. بعضی روایات شجره‌ی ملعونه را به بنی امیه تفسیر کرده اند. خداوند می فرماید ما در مقابل این فتنه شب قدر را به تو دادیم که تدارک همه‌ی آنها را می‌کند.

ذیل این آیه روایت دیگری است که معنا می‌کند و آن اینکه در محضر رسول الله(ص) عرض شد که بعضی از امم سابق فقط 120 سال شمشیر روی دوش‌شان بوده و می‌جنگیدند در حالی که عمر امت حضرت متوسط 60 تا 70 سال است، حضرت به خدای متعال عرض کردند که خدایا در مقابل این عمرهای طولانی به امت من چه عطا کرده ای؟ خدا فرمود سوره قدر را دادیم که جبران نقص عمر را می‌کند. چون خود دنیا که موضوعیت ندارد، این عمری که می‌دهند برای این است که انسان بتواند بارش را برای ادامه راه ببندد و إلا هزار سال در این دنیا باشی یا صد سال موضوعیت ندارد. شب قدری که قرار دادیم جبران می‌کند، این شب قدر را گویی به احترام حضرت، به امت او دادند.

پیامبر ما غیر از حضرت موسی و حضرت نوح و حضرت ابراهیم علیهم السلام است که باید هزار سال کنارشان باشی تا برسی، در یک عمر کوتاه با حضرت می‌توان به مقصد رسید، این شفاعت حضرت و اهلبیتش علیهم السلام است که راه را کوتاه کرده است، شب قدر این امت نیز از این شفاعت به دست آمده است.

 

حضرت زهرا(س)، حقیقت شب قدر

 

روایت دیگری هست که مرحوم مجلسی در بحار نقل کردند که:

 « اللَّیْلَةُ فَاطِمَةُ وَ الْقَدْرُ اللَّهُ فَمَنْ عَرَفَ فَاطِمَةَ حَقَّ مَعْرِفَتِهَا فَقَدْ أَدْرَکَ لَیْلَةَ الْقَدْرِ»

«اللیلة، فاطمه علیها السّلام است، و القدر، خداوند است، پس هر که فاطمه را به واقع بشناسد لیلة القدر را درک کرده است.» بحار الأنوار، ج‏43،ص:19

شب قدر ماه رمضان ارتباطی با ولی خدا دارد،

حقیقت شب قدر درک ولی خدا و مقام ولایت الهیه است

 

 انسان اگر به آن محیط أمن ولایت الهیه وارد نشود که «وَلَایَةُ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ حِصْنِی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِی أَمِنَ مِنْ عَذَابِی»( عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏2، ص:136) شب قدری ندارد، خطرپذیر است، باید وارد آن حصن بشود که از مخاطرات نجات پیدا کند، کما اینکه «لا اله الا الله حصنی»( بحار الأنوار، ج‏49، ص:120)، «ولایت علی ابن ابیطالب» هم حصن است. روایت سلسله الذهب را قریب به چهار هزار نفر قلم به‌دست در نیشابور می‌نوشتند، وقتی کجاوه‌ی حضرت حرکت کرد گفتند یک حدیث نقل کنید، حضرت با سند از آباءشان، از نبی مکرم اسلام (ص)، از جبرائیل عن الله تبارک و تعالی نقل کردند: «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حِصْنِی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِی أَمِنَ مِنْ عَذَابِی‏»( التوحید للصدوق، ص: 25) و سر را بیرون آوردند و گفتند: «بِشُرُوطِهَا وَ أَنَا مِنْ شُرُوطِهَا»، پذیرش ولایت اولیای الهی شرط و مقوّم توحید است. اگر انسان به محیط ایمن الهی و آن وادی امن وارد نشود، خطر پذیر است، شیطان، نفس، دیگران تهدیدش می‌کنند. حقیقت شب قدر هم همین است. اینکه شب قدر در ماه رمضان است، بعید نیست معنایش این باشد که درک حقیقت آن مقام ولایت الهیه هم در این ماه است، اگر انسان توانست خودش را به آن وادی ایمن و ولی خدا برساند، در کنار او بیش از هزار ماه جلو رفته است و اگر نرساند، هزار ماه هم که خودش بدود آن کار را نمی‌کند. یک شب که با ولیّ خدا سالک باشی و به آن وادی أیمن راه یابی، آن یک شب از هزار شب که خودت راه بروی بهتر است.

درک شب قدر هم غیر از بیدار بودن است؛ ممکن است آدم بیدار باشد، ابوحمزه بخواند، دعای جوشن کبیر بخواند، همه‌ی کارها را بکند ولی به درک شب قدر نرسیده باشد. درک شب قدر امر دیگری است که ورود به آن محیط ایمن الهی استکه در این روایت می‌فرماید:

 «فَمَنْ عَرَفَ فَاطِمَةَ حَقَّ مَعْرِفَتِهَا فَقَدْ أَدْرَکَ لَیْلَةَ الْقَدْرِ»

 این روایت نقشه‌ی گنج است، بعد از یافتن آدرس گنج باید دنبال گنج‌یاب رفت، انسان باید آستین‌ها را بالا بزند تا پیدا کند، صرف نقشه‌ِ گنج برای رسیدن به گنج کافی نیست؛

 «فَمَنْ عَرَفَ فَاطِمَةَ حَقَّ مَعْرِفَتِهَا فَقَدْ أَدْرَکَ لَیْلَةَ الْقَدْرِ».

 سپس هشدار می‌دهند که خیال نکنید به معرفت تام حضرت می رسید

 

 « وَ إِنَّمَا سُمِّیَتْ فَاطِمَةَ لِأَنَّ الْخَلْقَ فُطِمُوا عَنْ مَعْرِفَتِهَا »

به درستی که فاطمه نامیده شد چراکه خلق از معرفت حقیقی او عاجزند

که در روایت دارد که نام ایشان از طرف خدا بوده است.

در علل الشرایع صدوق روایتی دارد که جابر از حضرت سؤال کرد که چرا به حضرت می‌گویند زهرا؟ فرمود:

 «لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَهَا مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ فَلَمَّا أَشْرَقَتْ أَضَاءَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ بِنُورِهَا وَ غَشِیَتْ أَبْصَارُ الْمَلَائِکَة»

«زیرا خداوند متعال او را از نور با عظمت خود آفرید، و هنگامى که نورش درخشیدن گرفت آسمانها و زمین به نور او روشن شدند و چشمان ملائکه خیره ماند.» علل الشرائع، ج‏1، ص: 179

 وقتی این نور که منشعب از عظمت الهی است، تجلی کرد حجاب ملائکه شد، با اینکه خود ملائکه نورانی هستند به سجده افتادند، خدا فرمود:

 «هَذَا نُورٌ مِنْ نُورِی أَسْکَنْتُهُ فِی سَمَائِی خَلَقْتُهُ مِنْ عَظَمَتِی أُخْرِجُهُ مِنْ صُلْبِ نَبِیٍّ مِنْ أَنْبِیَائِی»

«خداوند فرمود: این شعبه‏اى از نور من است که آن را آفریده‏ام و از صلب یکى از پیامبرانم که او را بر سایر پیامبران برترى داده‏ام، خارج مى‏نمایم.»

 او را در آن نقطه‌ی آسمان منصوب به خودم و آن رفعت منصوب به خودم جای دادم، سپس از مسیر رسول الله(ص) به عالم دنیا تنزلش دادم.

 بنابراین معرفت امام و معرفت صدیقه طاهره سلام الله علیها درک حقیقت شب قدر است.

 

[ جمعه ۱٩ تیر ۱۳٩٤ ] [ ٤:٥۸ ‎ق.ظ ] [ مهدی حسینعلی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

مجموعه ای از پرسشهایی که همیشه در ذهنم بوده و وقت زیادی را برای پیدا کردن آنها صرف کردم و اکنون بدون اتلاف وقت در اختیار شماست .
موضوعات وب
امکانات وب
...... .....